| تبليغات | X |
نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم اسفند 1385ساعت 15:3 توسط محمد رضا
بسم ا…
سلام دوستان !
امیدوارم خوب باشید….و سلامت !
تصمیمی گرفتم که باید در جریانش قرار بگیرید خیلی وقت بود
که برای این بلاگ آن طور که شایسته بود وقت نمیگذاشتم !!
بدون اینکه احساس را چاشنی افکارم کنم..تصمیم به بستن
این وبلاگ گرفتم…!!
از تیر ماه تا الان در خدمتتون بودم… از این به بعد هم من را
در وبلاگ ادبیات معنوی در موسیقی که همکاری مشترک من
و دانیال جان هست خواهید دید !!
بهتر است یکباره خاموش شد تا ذره ذره محو شد.. ! البته
حس شعر در من نمرده اما وقتی که باید برای یک وبلاگ
گذاشت از توانم خارج شده !
امیدوارم درک کنید که نمیخواستم کار سرسری و بی هدف
انجام بدهم !
این رو سیاه رو حلال کنید !
محمدرضا 29/بهمن/85
نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم بهمن 1385ساعت 20:42 توسط محمد رضا
|
بسم ا... "به نام خالق هنر
خلقت انس،حماسه ی هنر"
سلام!
"وقتی خواستم مطالب و اشعار ruin را به صورت منظم و پاک نویس شده در دفتری
داشته باشم،مقدمه ای برای آن دفتر نوشتم که فکر کردم شاید براتون جالب باشه"
مقدمه:
سلام ، باز همان رو سیاه ، با همان قلم سیاه....باز یک دفتر سفید و بی گناه ، باز
همان دست خط و انحنا....اما با قصه ای عجیب از حیث محتوا ، این بار مرا به دروازه ای
راه دادند بی انتها ، از دروازه های هنر ولاغیرها....
نامش را موسیقی گفتند...به گوشم آشنا بود...فهمیدم بسیاری از مجهولات زندگیمان
که معنیش را نفهمیدیم...همان موسیقی نام دارد...
همیشه میگفتم این نظم نفسهای سرد زمستان را چه کسی میداند ؟
یا صدای مضطرب کفشانم برای رسیدن به مکانی که دیری است..دیر شده...؟؟!!
یا صدای شرشر آبی که پرده ی دل را به کناری میزد؟؟
این همه را چه کسی میفهمد؟
تا.. کسی با من گفت مدهوش بیا..من رفتم و صراطی دیدم..آن سرش ناپیدا و چراغی
بود در همان ناپیدا...
“A light at the end of the earth”
Moonspell - Finisterra
و دروغی بود آن ته...که گفته بود : این همان پایان است
“A lie at the end of the earth”
Moonspell – Finisterra
من هنوز نشکفتم...اما شکفتن را دیدم....دیدم که نحل از کجا گل میچید...!
میخواهم من همان گل باشم..!
محمدرضا 7/ بهمن/85
نوشته شده در شنبه چهاردهم بهمن 1385ساعت 20:7 توسط محمد رضا
|
بسم ا.... "به نام خالق ذهن
ذهن آشفته و خمور
نا خورده مست از عیش و حور"
بزن ، تهمت بزن ، ریشه همین جاست
بزن ، امشب بزن ، امشب که یلداست
بزن ، امشب بزن ، باده پرستیست
بگو ، امشب بگو ، امشب خدا کیست؟
بگو امشب بتی یا حق پرستی ؟
بگو با من ، بگو ، امشب تو مستی؟
بگو ، امشب بگو ، امشب که مستم
بگو ، با من بگو ، من حق پرستم ؟
بگو از تار مو تا ریشه باقیست..!
بگو این ظاهر و باطن حقیقیست ؟
بگو ، امشب بگو ، من مست مستم؟
بگو ، با من بگو ، نا خورده مستم ؟
بگو ابلیس ، بگو امشب خدا کیست؟
بگو ، ذهنم مثال تنگ خالیست !
بزن ، محکم بزن ، ریشه همین جاست
بزن ، تنگ وجودم ار هویداست !
که عشقم را به مستی باج دادم
بگو بامن ، بگو ، این خواب و رویاست
* * *
بزن ، نازک دلی از دل همی رفت
بگو ساقی چرا از هوش می رفت ؟
بگو این ناله ی درد از کجا بود ؟
بگو با من ، بگو این فتنه می گشت؟
بگو دستی مرا در چاه افکند ؟
بگو ، آخر بگو ساقی چه می کرد؟
نه جامی بود
نه ساقی بود
نه پیکی...
که یلدا با دروغت صبح میگشت !!
"بگو ابلیس.." محمدرضا 5/بهمن/85
نوشته شده در جمعه ششم بهمن 1385ساعت 19:57 توسط محمد رضا
|
امروز اومد تا بهتون بگم من و دانیال جان بلاگ جدیدی رو تاسیس
کردیم خوشحام میشم بیاید و ببینید !!
موضوع اون هم ادبیات معنوی در موسیقی است !
با تشکر...رو سیاه همیشگیتوووون !
محمدرضا
نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم آذر 1385ساعت 23:34 توسط محمد رضا
 |
POWERED BY BLOGFA.COM |
|